ရင္္တရႈိက္

အေရာင္လဲ့လဲ့ေတြ
ငါ့ကိုမ်ားဖမ္းစားႏုိင္သတဲ့လား
ခုေတာ့လည္း အခန္ ့သား
ၾကယ္ေတြလည္းတအိအိစီးဆင္း
ႏႈတ္ခမ္းေတြလည္းခ်ဳိေပါ့က်ဆိမ့္
ခ်စ္ခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္တရႈိက္
နမ္းခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္တရႈိက္
လြမ္းခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္တရႈိက္
ေဆးေတြေရာင္စံုဆိုးၿပီး
အသက္မဲ့ခဲ့ၿပီ ရင္ခြင္တရႈိက္
ခုေတာ့လည္း ငါအတြက္
ဟာသတရႈိက္လို ့ေပါ့
ခ်စ္ဦးသူေရ
သိလိုက္္ၿပီကြာ
ငါရင္ခြင္ မေသရဲတက္ေသးေၾကာင္း
ငါေလ ေၿပာခြင့္ရအံုးမယ္ဆိုရင္ေပ့ါ
အေရာင္စံုရင္ခြင္ေတြၾကားမွာ
ငယ္ငယ္တုန္းက
လုူပ်ဳိလွည့္ ရင္ခြင္တရႈိက္ကို
ခ်ာခ်ာလည္ေအာင္
လြမ္းေနမိၿပီကြာ

ေမာင္ေန

အို ..ညီမငယ္ေလး...

ညီမငယ္ေလး…..
………………
……………….
………………
ဆက္ေရးမရတဲ့ကဗ်ာေတြအတြက္ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ဒီေကာင္ၾကီးငိုတယ္ဗ်ာ…..
ေဘးရန္ခပ္သိမ္းကင္းၾကပါေစ

၀ီစကီ ေရ မင္းေၿပာလိုက္ပါေလ......

စစ္သားတစ္ေယာက္နဲ ့သူ ့ခ်စ္သူမိန္းကေလးအေၾကာင္းကို ၀ီစကီ တစ္ပုလင္းက ေၿပာၿပခဲ့တယ္။သူတို ့ေတြ အရမ္းခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။သူတို ့ေတြ တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ လက္တြဲခဲ့ၾကတယ္။တာ၀န္အလီလီေၾကာင့္ေ၀း ခဲ့လည္း စစ္သားေလးရင္မွာ သူမအၿပည့္ေနရာယူထားခဲ့တယ္။သူ ့ခ်စ္သူေကာင္မေလးကလည္း သူ ့ကိုအရမ္းခ်စ္ခဲ ့တယ္ေလ။ခြင့္ရလို ့သူ ့ခ်စ္သူေကာင္မေလးဆီ
၀မ္းသာအားရ ျပန္ခဲ့တဲ့သူအတြက္ ထိုအခ်ိန္ေလးက အရွည္လ်ားဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။အိမ္ေရာက္လို သူ ့ခ်စ္သူေကာင္မေလးအသံၾကားလို တံခါးဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူအံုးခဲ့တဲ့ေခါင္းအံုးေလးဟာသူစိမ္းတစ္ဦးအံုး ခြင့္ရလိုက္ၿပီေလ။သူ ့အျမင္အာရုံေတြ မွားယြင္းပါေစ လို ့ဆုေတာင္းသံႏွင့္အတူသူအေ၀းကို ထြက္ေၿပးခဲ့ၿပီေလ။သူမလည္း ေနာင္တႏွင့္အတူ အလ်င္ၿမန္ဆံုး ေၿပးလိုက္ခဲ့တယ္ေလ။
ဒါေပမဲ ့သူတို ့ေတြ ေ၀းသထက္ေ၀းခဲ့ၾကၿပီေလ။

သူ ့အသဲႏုလံုးကို ၀ီစကီပုလင္းထဲ မွာၿမဳပ္ႏွံခဲ့ၿပီေလ။ေသာက္ရင္းေသာက္ၿပီး သူ ့မွတ္ဥာဏ္ေတြအေ၀းကို လြင့္စင္ေစခဲ့တယ္ေလ။ဘ၀ကတိုေတာင္းေပမဲ ့ အဲဒီအခ်ိန္က သူအတြက္အရွည္လ်ားဆံုးၿဖစ္ခဲ့တယ္ေလ။၀ီစကီေၾကာင့္ ေ၀းလြင့္သြားတဲ့ သူမွတ္ဥာဏ္ေတြ ကေၿပာတယ္။ သူမကို အသက္ထက္ဆံုး ခ်စ္တယ္တဲ့။ လြမ္းဆြတ္မွဳ ့ေတြနဲ ့အတူ အၿခားေသာ ျပတင္းေပါက္ေအာက္မွာသူ
လွဲေလ်ာင္းခဲ့ၿပီေလ။၀ီစကီေရ မင္းသူကို ေၿပာၿပလိုက္ပါေလ။

ဘယ္သူမ်ားသိႏုိင္ခဲ့မလဲ။ထိုေန ့ကေလာင္ခဲ့တဲ့ မီးအေၾကာင္းကိုေလ။သူမလည္း သူခ်စ္သူစစ္သားေလး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္ေလ။သူမ အနားက၀ီစကီ ပုလင္းေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားဖို ့ေလ။သို ့ေသာ္သူမအတြက္ ဘယ္ေတာ့
မရခဲ့ဘူးေလ။ ေန ့တိုင္းညတိုင္းေပါ့။

သူ ့မအသဲႏုလံုးကို ၀ီစကီပုလင္းထဲ မွာၿမဳပ္ႏွံခဲ့ၿပီေလ။ေသာက္ရင္းေသာက္ၿပီး သူ ့မမွတ္ဥာဏ္ေတြအေ၀းကို လြင့္စင္ေစခဲ့တယ္ေလ။ဘ၀ကတိုေတာင္းေပမဲ ့ အဲဒီအခ်ိန္က သူမအတြက္အရွည္လ်ားဆံုးၿဖစ္ခဲ့တယ္ေလ။၀ီစကီေၾကာင့္ ေ၀းလြင့္သြားတဲ့ သူမွတ္ဥာဏ္ေတြ ကေၿပာတယ္။ သူကို အသက္ထက္ဆံုး ခ်စ္တယ္တဲ့။ လြမ္းဆြတ္မွဳ ့ေတြနဲ ့အတူ အၿခားေသာ ျပတင္းေပါက္ေအာက္မွာသူမ
လွဲေလ်ာင္းခဲ့ၿပီေလ။၀ီစကီေရ မင္းသူကို ေၿပာၿပလိုက္ပါေလ။

ဘယ္္သူကို အၿပစ္ေၿပာႏုိင္မွာလဲ။ အားငယ္တက္တဲ့ မိန္းကေလးကိုလား။အိမ္ေထာင္တာ၀န္ မေက်ခဲ့တဲ့ စစ္သားေလးကိုလား။သူတို ့အတြက္ တိုေတာင္းလွတဲ့ဘ၀ ကအရွည္လ်ားဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္ေလ။သူတို ့ေတြ အရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတဲ ့ ၀ီစကီရဲ ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ကေတာ့ သူတို ့ကိုဆုံေတြ ့ေစခဲ့ၿပီလား။ ၀ီစကီေရ မင္းသူတို ့ကို မၿပတ္မကြက္ေၿပာၿပလိုက္ပါေလ။


ေမာင္ေန
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အား မိမိခံစားမိသေလာက္ေရးလိုက္ပါတယ္။သီခ်င္းေပးခဲ့ေသာသူငယ္ခ်င္းအားေက်းဇူးတင္ပါသည္။

အဲဒီည....

ကံဆိုးရာ..မိုးေတြရြာတယ္
အညၾတဘ၀မွာ
မိုးေတြကလည္း ရြာလြန္းတယ္ဗ်ာ..
သက္တန္ ့ေတြ
ဆြတ္ပ်ံ ့စရာေတြ
မပါလာခဲ့ဘူး……..
စိုက္ခဲ့တဲပန္းေတြ ေၾကြခဲ့ၿပီ…
မမက္ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေတြ
ခိုးခိုး မက္္ခဲ့တယ္…..
ငါ့ အတြက္
တံခါးေတြ
မီးျပတိုက္ေတြ
ျပတင္းေပါက္ေတြ
ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တယ္….
ၾကိဳပြင့္မရွိတဲ့ ဘ၀
ေတာင္ပံေတြ လည္း
မေတာင္းတမိေတာ့ပါဘူးေလ…
အမွတ္တရ ေလးေတြနဲ ့
ညေတြ ေတာက္ပခဲ့တယ္ေလ….
ည အိပ္ေတာ့
ႏွင္းေတြ ေၾကြေၾကြက်ခဲ့တယ္….
မိုးေတြရြာၿပီးရင္း
ရြာလြန္းတယ္ဗ်ာ….
ဒါေပမဲ ့
ကႊ်န္ေတာ္…သူမကိုလြမ္းတယ္…
ၾကယ္ေတြအကုန္ေၾကြၾကခဲ့တယ္
ဗလာမဲ့..ေကာင္းကင္ၾကီးေလ
အရာရာထက္လွခဲ ့တယ္……အဲဒီညက….

ေမာင္ေန

ေပြေဆာ္ဦး.....

ဖုန္ေတြ ထလို ့ေကာင္းတုန္း
မိုးေတြ တိမ္ေတြ က
ညႈိ ့ခ်က္ျပင္းေရာ့ပါသေလာ့…..
လင္းအားေတြ ႀကီးတုန္း
စင္းေနတဲ့ မ်က္လံုးေလးက
ညဥ့္ဆံုးဆံုးခ်ဳပ္ခဲ့ပါသေလာ့…..
ေပါသြပ္ေဖာေရာင္ေနတဲ့
ၿပိဳမေယာင္ ၿပဳံးမေယာင္
ငါတစ္ေကာင္ေတာ့
ျခေသၤ့ျဖစ္လိုက္
ၾကြက္ျဖစ္လိုက္ေပါ့……
အဆီအသားေတြၾကားက
နီေနတဲ့အစိုင္ေလးက
အႏ ၱရာယ္ကင္းဂါထာမန္းမႈတ္ေပးပါအံုး….
ဒီအသက္ငင္ ေနတဲ့
အၿပံဳးေလး အတြက္
ေပြေဆာ္ဦး အနမ္းေလး ေတာ့ေပးပါရေစ….
ရဲရဲနီ ေနတဲ ့အနာေဖးေတြ အတြက္
ငါမ်က္ရည္ပိုေတြ ေဆာင္ထားခဲ့တယ္ေလ..
ေဇာေတြကပ္ေနတဲ့ၾကည္လင္တဲ့ေန ့
သို ့ေပမဲ့လည္း
ဖုန္ေတြ ထလို ့ေကာင္းတုန္း

ေမာင္ေန

ထူအမ္းမေနတဲ့ လက္......

ဟိုမွာလည္း မင္းျမင္တယ္.
ဒီမွာလည္း မင္းျမင္တယ္.
တို ့လို ့တြဲေလာင္း
ၿပိဳးလို ့ျပက္လို ့
ဘာေတြမွ ဆင္မထားတဲ့
ငါ့ လက္ကေလး ကေသးတယ္..
ငါ့လက္ကေလးနဲ ့
စည္းေတြနဲ ့ ေဘာင္ခတ္
မသဒၶါေရစာေတြ
ထူအမ္းေနတဲ့
ပါးစပ္ေတြလည္း
ဆုတ္မကိုင္ ထားဘူး…..
ငါ့လက္ကေလးနဲ ့
ၿပိဳးၿပိဳး ျပက္ျပက္
လူတိုင္းမက္တဲ့
မခ်ိ မဆံ့ေတြလည္း
ဆုတ္မကိုင္ ထားဘူး…..
ငါ့လက္ကေလးနဲ ့
မိုးေကာင္းတုန္း ေရခံ
ေရသန္ ့ထုတ္ေနတဲ့
ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္ ေတြလည္း
ဆုတ္မကိုင္ထားဘူး…...
ငါ့လက္ကေလးနဲ ့
မ်က္ရည္ ေငြ ့နဲ ့
ေပါင္းခံထားတဲ့
လက္ေတြလည္း
ဆုတ္မကိုင္ထားဘူး……
ငါ့လက္ကေလးနဲ ့
ထူျပစ္ျပစ္ အသံေတြနဲ ့
ရခဲ့တဲ့ အဆီႏွစ္ေတြလည္း
ဆုတ္မကိုင္ထားဘူး….
မင္းယံုမယ္ ဆိုရင္ေပါ့
ငါ့ရဲ ့
ၿပီးေတာ့
ငါ့တို ့ရဲ ့လက္ေတြ
ဟာ……ကြာ…..
တကယ္ဆို
အတၱေတြ ေဖာက္ထုတ္လိုက္ဖို ့ေကာင္းတယ္…..

ေမာင္ေန

ေလဘယ္..

ေစ်းမႀကီးတဲ့
အလွတရား အတြက္ေပါ့….
ေစ်းမေခၚလို ့
ေစ်းမႀကီးတာ
တန္ဖိုးမဲ့ သတဲ့လား….
အၿမီးရွည္မွ
တန္ဖိုးရွိ သတဲ့လား…
မင္းေစ်းျဖတ္ ခံရတာ
မင္းအတြက္ အားဆို
ေစ်းဆို တာအတက္အက် နဲ ့ေနာ္…..
လုပ္ခြင့္ရတိုင္း
ဂုဏ္ယူစရာ ဗလာပြနဲ ့
ဂုဏ္ယူေနတဲ့
ေလဘယ္ကပ္ခံ ေတြအတြက္
ရုိးသားတဲ့
ေစ်းမဲ့ အလွတရားေလး ေရ……
မင္းအားငယ္ေန သလား
မင္းအသံထြက္ ရယ္လိုက္စမ္း..ဟ…
ဂုဏ္ယူစရာ ေတြနဲ ့
ေမတၱာေခါင္ရပ္၀န္း မွာ
မိုးေတြ ေစ်းမဲ့ေနတာ
သိရက္နဲ ့….သိရက္နဲ ့…..
ခ်စ္တက္တဲ့ ေလာကႀကီးေရ…
မုန္းတက္တဲ့ ေလာကႀကီးေရ…
ၿပဳံးတက္တဲ့ ေလာကႀကီးေရ…
မဲ့တက္တဲ့ ေလာကႀကီးေရ……
ရင္ထဲ ကအသံနဲ ့ အတူ
ၾကာညိဳနံေတြ ထံုအိသင္းေစခ်င္တယ္..ကြာ…
ေစ်းမႀကီး တဲ့
အလွတရား အတြက္ေပါ့…….

ေမာင္ေန